على رفيعى

241

تاريخ تحليلى پيشوايان (ع) (فارسى)

مخالفت صريح با يك جبهه ، موافقت با جبههء ديگر تلقى مىشد ، از اين رو ، حضرت براى جلوگيرى از هر نوع سوء استفاده مخالفان ، از اعلام موضع سياسى در برابر جريان ياد شده خوددارى كرد . 5 - مراقبت از حضرت مهدى ( عج ) و فراهم كردن زمينه غيبت او احاديث فراوانى كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره جانشينان آن حضرت و تعداد آنان با اسامى و مشخّصات ايشان رسيده بود در دسترس همگان بود و دهان به دهان نقل مىشد . اين امر موجب شادمانى ، اميد و انتظار دوستان و بيم و وحشت دشمنان بويژه كاخ نشينان ستمگر مىشد . زمامداران عباسى با توجه به همين اخبار مىدانستند كه ويرانگر كاخ‌هاى ستم از نسل حضرت عسكرى عليه السلام خواهد بود . به همين جهت تلاش گسترده‌اى را آغاز كردند تا او را شناسايى كرده به شهادت برسانند . پيشواى يازدهم با آگاهى از اين موقعيّت بحرانى ، رسالت خويش را درباره جانشين خود در دو محور زير ايفا كرد . الف - نگهدارى و شناساندن حضرت مهدى ( عج ) مهم‌ترين اقدام‌هاى امام در اين محور عبارت است از : پنهان داشتن ولادت : امام عسكرى عليه السلام تمام سعى خود را در پنهان داشتن جريان ولادت و نيز مولود ، از ديد عموم به كار برد ، حتى در مواردى كه لازم مىديد بشارت ولادت فرزندش را به افرادى مثل احمد بن اسحاق بدهد ، از آنان مىخواست اين موضوع را از ديگران پوشيده دارند . « 1 » رفتار امام در اين خصوص چنان محتاطانه بود كه حتى خدمتگزار منزل آن حضرت - با آن كه دو سال از ولادت حضرت مهدى ( عج ) مىگذشت - از وجود مولود آگاه نبود و زمانى مطلع شد كه حضرت مصلحت ديد او را با خبر سازد . « 2 » اتخاذ اين سياست از سوى امام و نيز فتنه صاحب زنج - كه همزمان با ولادت

--> ( 1 ) - ر . ك . كمال‌الدين و تمام النعمة ، ج 2 ، ص 434 . ( 2 ) - همان ، ص 435 .